Framhaldið

Jæja góðir hálsar, það er kominn tími á framhald á ferðasögunni.

Fukuoka

Ég og Gestur gátum ekki gert mikið í Fukuoka þar sem við vorum veikir. Náði ég að smita hann í Manga kaffihúsinu þar sem hann þurfti að sitja hliðinn á mér allan tímann.
Við vorum samt báðir orðnir fínir á leiðinni til baka.
Aftur á móti þá settist ég niður að drykkju með japana, kóreubúa og kínverja. Þeir voru allir vinir og vildu endilega heyra um ísland og hvernig mér fannst japan.

Leiðin til Tokyo.

A leiðinni til baka komum við við í Hiroshima og fórum á staðinn þar sem sprengjunni var varpað í síðari heimstyrjöldinni. Þar var hægt að sjá leyfar byggingar sem varð fyrir henni. Maður fær loksins skilning á hversu öflugt svona vopn er í rauninni og ég vona að það komi aldrei til þess að það verði notað aftur. Við skoðuðum einnig safn sem sem er um sprenginguna. Ef þið eigið einvhern tímann leið í gegnum japan þá er þetta einn af þeim stöðum sem maður verður að skoða.
Ég hitti einnig pennavinkonu mína í hiroshima. Móðir hennar vildi endilega hitta mig áður en hún sýndi mér borgina. Hélt örugglega að ég væri perri áður en hún hitti mig, einhver gaur af netinu að spjalla við dóttur hennar. En eftir á þá fær vinkona mín ekkert annað að heyra en að ég sé virkilega sætur og myndarlegur, besta efni í eiginmann. Við erum samt ekkert í giftingarhugleiðingum, enda ekki í sambandi.
Gestur, ég og vinkona mín fórum öll saman að eyju sem lyggur við Hiroshima og hefur Fljótandi Búddahlið. Þegar við komum var fjara og við gátum gengið að hliðinu og skoðað það í návígi. Á eyjunni voru einnig einhverskonar dádýr sem bjuggu meðal fólksins og vildu láta klappa sér. Enn og aftur þá eru til myndir en ég er enn að reyna að koma þeim af vélinni inn á netið. Eftir daginn þá sagði ég bless við vinkonu mína og við Gestur héldum áfram ferð okkar.

Okayama

Við komum aftur til Okayama um kvöldið og fengum að gista aftur hjá Magga vini okkar. Við vorum hjá honum í tvo daga og hann hjálpaði okkur mikið. Ég fékk japönsku kennslu frá tveggja ára dóttur hans sem fannst japansku kunnátta mín hörmuleg. Maggi fór með okkur í nærliggjandi bæ sem var forðabú keisarans áður fyrr en er núna ferðamanna staður. Gestur man nafnið en ég hef enga hugmynd um hvernig á að bera það fram. Allavega, í þessum bæ er endurgerð af Tivolíinu í Danmörku, fullt af söfnum og kattarbúðin.
Það hefur verið einkabrandari okkar Gests í ferðinni að maður getur fundið allt í japan. Og einn af þeim hlutum sem cið héldum að við gætum fundið væri Tónlist gerp með mjálmi. Allavega við fundum þá búð. Endalausar kattarstyttur, kattarleikföng, nammi og hlutir til daglegra nota allt með kattarþema. Og svo kattartónlistin. Aðra eins geðveiki hef ég ekki upplifað. Þarna voru helstu verk tónlistar sögunnar endurgerð með kattarmjálmi. Ég vorkendi afgreiðslu dömuni (sem þurfti að hafa kattareyru uppi) að þurfa að hlusta á þetta væl, daginn in og daginn út. Við Gestur gátum samt ekki annað en brosað yfir þessu öllu.

Eftir að hafa hvílst í Okayma í 2 daga þá kvöddum við Magga og fjölskyldun hans og tókum rútuna til Osaka. Þar ætlaði ég að hitta aðra pennavinkonu mína en hún fékk feimniskast rétt áður og gat ekki komið. Þannig að ég og Gestur höfðum heilan dag í einni stærstu borg japans og ekkert fyrir stafni. Þannig að við fórum í leikjasal. Við reyndum fyrir okkur í skotleikjum og verðlaunaleikjum. Þessum leikjum sem enginn vinnur í. Og skemmtum okkur konunglega. Gestur náði samt að læra á einn kassann og tæmdi hann alveg. Ég er með mynd af kassanum til sönnunar og hún fer á netirð við fyrsta tækifæri. Við tókum svo miðnætur rútuna til Tokyo.

Tokyo.
Loksins mættum við til Tokyo. Langþreittir og lúnir ferðalangar.
Við fórum fyrst af öllu á hótelið okkar, sem var gamalt túbuhótel, og komum farangri okkar fyrir.
Túpuhótelið var mjög sérstakt. herbergi manns er u.þ.b. 1 meter á hæð, 1 metri á breidd og 2 metrar á lengd. Sameiginleg klósett aðstaða og á efstu hæð var einnig japanskt bað. Versta við baðið er að það eru risastórir gluggar allt í kring, og egnin gluggatjöld. Var maður dáldið berskjaldadaður en útsýnið var æðislegt.

Eftir 2 nætur á Túbuhótelinu fengum við okkur herbergi á nálægu Hosteli. Gat ég þá loksins komist í allan farangurinn minn. Það er ótrúlega góð tilfinning eftir 3 vikna bakpokaferðalag. Að fara í langa heita sturtu og geta farið í hrein föt frá íslandi. Maður finnur fyrir míkingarefninu og finnur lyktina af heiman.
við skemmtum okkur alveg konunglega í Tokyo. Hittum gömlu kennarana mína, sem eru ekki það gamlar í rauninni. Fórum á stærsta sverðasafn í Asíu. Mér er sama hvað Garðar segir um japönsk sverð ég vil ekkert vera hogginn eða stunginn með þeim í eða án brynju.
Við fórum út á lífið með öðrum ferðalöngum og sungum Karaoke fram á rauða nótt. Allt í allt þá var rosalega gaman í Tokyo og ég hef heilt ár til að skoða hana.

Eftir mánaðar ferðarlag skyldust leiðir og ég fór á heimavistina og Gestur fór aftur heim til Íslands.

Í næsta pósti.

Tokai háskóli og fyrstu daganir á heimavistinni

Þangað til
haldið áfram að vera Genki!
Ágúst Þ.