Jæja gott fólk. Nú er komið að uppfærslu.
Ég biðst velvirðingar á hversu lengi hún var að koma, ég hef verið þunglindur undanfarið. En núna er skapið að koma aftur. :)
Skólinn er ennþá frábær, ég hrasaði aðeins í náminu en er aftur kominn á skrið, er um að kenna endalausu frétta lestri og sorgarferli. Var að missa afa minn fyrir nokkrum vikum. Sé mjög mikið eftir honum en hann lifir í minninguni.
já þetta hefur verið erfiður mánuður en ég er kominn með nóg af sjálfsvorkuninni.
Veit ekki beint hvar ég á að byrja. Margt hefur nefnilega skeð. Yenið er núna orðið miklu sterkara en krónan, ég tók þátt í útlanda hátíð og keypti nýja tölvu.
að yenið hafi orðið sterkara þýðir einfaldlega að draumar mínir um að vera moldríkur nemi í japan hafa breyst í að vera fátækur stúdent í japan. Sem er ekki slæmt. Ég hefði örugglega bara gert einhverjar fáránlegar vitleysur. Þakka samt fyrir að hafa farið í þetta mánaðar ferðalag með Gest um landið. Núna er það ekki svo auðvelt.
Þótt heimskreppa sé skolinn á, efnahagurinn hrunin og yenið aldrei sterkara þá uppfyllti ég loforð mitt við sjálfan mig. Ég keypti nýja tölvu í japan. Hún var reyndar hræ ódýr miðað við aðrar tölvur og ódýrari en sú gamla var á sínum tíma á tilboði. Hún kostaði samtals 135þúsund krónur og mun endast næstu 3-4 árin. Hin verður einnig til taks og hef ég þá tvær vélar til að vinna með. Ég hef líka sett mér það markmið að þegar ég hef tíma að skoða c++ og eða java. Þá get ég gert það á gömlu án þess að vera hræddur um að eyðileggja líflínu mína við alheiminn.
Frétta lestur minn hefur breyst í fíkn. Ég vaki allar nætur les fréttir frá 7 fréttastofum. Breta, bandaríkjana 4 frá íslandi og ein frá japan sem er á ensku. Ég veit eiginlega alveg hvað er að gerast í þjóðfélagiu og er frekar sáttur við landan. En eftir þetta bréf hættir þessi árátta. Hún er komin út í rugl og ég hef ekki efni á slíku. Af hverju að lesa fréttir af Íslandi alltaf þegar maður er í japan.
Alþjóðahátíðinn var skemmtileg pása frá náminu. Það má samt ekki túlka það þannig að ég var að slappa af. Ég var nefnilega einn með íslenska borðið og það var einn japani sem hjálpaði mér. Þarna þurfti ég að hanga og tala við fólk um ísland. Um efnahaginn og afhverju það voru draugar á landakortinu sem við höfðum. En þetta var lítið ókeypis landakort sem einhver átti upp í skáp eftir för til íslands. Fólk var samt sammála um að það vildi skreppa í heimsókn Ég er með myndir af borðinu en á eftir að finna leið til að setja þær inn á veraldar vefinn.
einnig fékk ég frí á laugardaginn sem var æðislegt. Loksins fékk ég að sofa aðeins út og endurheimta orku. Það kom sér vel því ég var í miðannar prófum. Í umtöluðum miðannar prófum (sem voru þrjú) er ekki gefinn annar séns. Það eru enginnn upptektar próf. var öll málfræðin, lestur og stafsetning sett á einn dag, það voru yfir 3 tímar. Málnotkun á einn dag, 5 mínútur og hlustun á einn dag, 20 til 30 mínútur með fólk talandi á ljóshraða hljómar svona "MIBH". Ég bara gerði mitt besta eftir erfiðar vikur og mun ekki kveina mér ef mér gekk illa, ég bara læri meira í vetrar fríinu.
Ég er einnig búinn að eignast mmjög góðan vin hérna. Hann er norðmaður og heitir Breede Haave, fínn gaur í alla staði. Verst er að karmað mitt kemur út á sléttu með að setja mig í húsnæði með Dana sem er öllum hvöl og pína. Ég þekki þá nokkra og eru þeir allir frábærir daninir sem ég hef hitt, en þessi gerir mig alveg snar... ég samt bít í vörina og er kurteis. Koma fram við aðra eins og þú villt að komið sé fram við þig og allt það. Hann fer samt eftir tvo mánuði þannig að ég lifi þetta af held ég.
Jæja núna er klukkan orðin margt og ég ætla að reyna að sofan loks á skikkanlegum tíma. Reyni að svara fleiri fyrirspurnum í næsta pósti og hann mun koma fyrr en áður hefur gerst.
Bestu kveðjur frá japan
Ágúst Þorvaldsson
Tuesday, November 25, 2008
Saturday, November 1, 2008
Hátíð og Æðislegur Skóli.
Jæja góðir hálsar.
Ég hef skemmtilegar fréttir að færa frá hjara veraldar.
Skólinn er æðislegur. Kennaranir vilja koma eins miklu af námsefni inn í mjög litla námshausa eins fljótt og hægt er. Það lyggur við að þeir noti skóflu við verkið. Einnig hafa þeir sýntheilsu nemenda mjög mikin áhuga og byðja okkur um að borða heilsusamlega 3 tegundir af grænmeti og sofa nóg. Þetta allt leiðir af sér mjög mikið stress og námsþreytu. Eina svarið við því er auðvitað viku frí! Í dag byrjaði þriggja daga skemmtun í skólanum og er hún gerð af nemendum skólans. Hér eru allskonar básar seljandi mat, leir muni og annað glingur sem ekki er hægt að telja upp í einu bréfi. Það eru einnig ýmsar sýningar og varð ég vitni af einni þannig. Voru það klappstýrur skólans að sýna listir sínar.
Þær flugu um loftið og voru mjög kátar. Það var samt eitthvað erfitt að koma kappi í fólkið, það lýtur út fyrir að í japan, þegar sýning er í gangi, þá á að fylgjast með henni af alvöru. Eins og fólkið sem horfir á gólf þá kom nett lófa klapp eftir hvern afmarkaðan part af sýningunni. Þess skal getið að hinar japönsku klappstýrur eru ekki eins og hinar bandarísku. Þær voru að þessu einungis til skemmtunar, voru í góðum holdum (engin anoraksía sjáanlega svo hægt væri að taka eftir), voru ekki að fara úr lýmingunum yfir að vera of lítið farðaðar eða gera eitthvað vitlaust og litu út fyrir að vera mjög hressar að eðlisfari. Þótt þær náðu ekki að hressa samlanda sýna þá minnsta kosti hresstu þær mig með frábærri sýningu.
Einnig var mikið um fólk í búningum. Til að mynda komst ég að því að Svarthöfði sjálfur gengur í skólann minn. Eftir fall veldisins og komu heimskreppunar hefur hann ákveðið að sækja sér endurmenntunar. Ég hef myndir til sönnunar.
Nemndunir sem hafa matarbása vilja ólmir selja manni allt sem þeir eiga. Mjög ákafir í sölumennskunni. Til að mynda þá var ég tekinn upp og færður að næsta sölubás og fenginn til að kaupa samloku á 230krónur íslenskar, gat ekki sagt nei því stelpan í afgreiðslunni brosti svo sætt til mín. Það gildir víst ákveðið lögmál til að koma ekki blankur frá þessu öllu.
1) Ekki hafa augnsamband við neinn sem er með skilti.
2) Ekki standa kyrr
3) Halda sig í 2. metra fjarlægð frá sölubásum
og seinast en ekki sýst.
4) Ekki einu sinni horfa í áttina að fallegri stelpu.
Þetta var frekar erfitt þar sem básanir voru báðum megin göngubrautarinnar sem var u.þ.b. 4-5 metrar á breidd, full af fólki og einnig voru sætu stelpunar út um allt. Maður er nú einu sinni mennskur. Ég held að ég hafi eitt u.þ.b. 1000kalli í ýmist sælgeti og góðgæti. Það var ekki fyrr en ég hótaði að springa úr ofáti að þeir leifðu mér að ganga óhindrað í burtu, vitandi til þess að ég kæmi svangur næsta dag.
Skiptinemar voru einnig með bása. Voru þjóðverjar að selja piparkökur og Rússar að selja Borst. Satt að segja veit ég ekki hvað borst er, en það sem ég fékk frá þeim var kartöflu lumma sem bragðaðist bara ágætlega. Reyndar kom fyrir minni háttar slys þegar stelpa kveikti óvart í sjalinu sínu við eldamennskuna. Enginn meiddist sem betur fer en það brá mörgum í brún við að sjá blossan sem varð.
Um kvöldið byraði fólkið að taka saman básana sína (Sem mér finnst furðulegt þar sem skemmtunin stendur yfir í 3 daga) og kvöld skemmtunin tók yfir. Á leiðinni á kvöld skemmtunina hitti ég og vinur minn Brede lítin hóp af klappstýrum. Ég vildi endilega segja þeim að mér fannst sýningin þeirra frábær. Ég reyndi að nota nýlega hlotna japönsku kunnáttu mína við þetta verk og hlýt að hafa sagt eitthvað rétt því þær urðu virkilega ánægðar. Reyndar svo ánægðar að þær vita núna hvað ég heiti, hvaðan ég er, hversu lengi ég verð í japan, hversu gamall ég er og hvenær ég á afmæli. Þær hafa einnig tekið af mér loforð um að fara og sjá næstu sýningu á morgun. Af þessum sökum verður ekki sofið fram eftir degi.
Já það er virkilega mikið fjör í japana-landi akkúrat núna. En prófin bíða við enda frísins og einnig ræðu keppni. Eru fyrstu verðlaun 50 þúsund yen en sá hængur er á að það má ekki hafa neitt blað í ræðunni. Ég þarf því að leggja ræðuna mína á minnið. Hún er um vetni og hversu gott samstarf milli ísland og japan gæti verið báðum hliðum til góða. Getur verið að ég hafi þar með bæði grafið eigin gröf og steypt yfir . Ég geri mitt bara besta.
jæja þetta bréf er orðið frekar langt. Það hefur samt margt gerst undanfarna daga og mun ég skrifa um þá á næstunni. Þangað til vil ég bara skila kveðju til allra og þá sérstaklega til afa og ömmu. Ég sendi allar mínar bestu óskir til þeirra héðan og vildi að ég gæti komið í heimsókn því ég hef frá svo miklu að segja.
Þangað til næst
Mata (sjáumst seinna)
Ágúst Þorvaldsson
Ég hef skemmtilegar fréttir að færa frá hjara veraldar.
Skólinn er æðislegur. Kennaranir vilja koma eins miklu af námsefni inn í mjög litla námshausa eins fljótt og hægt er. Það lyggur við að þeir noti skóflu við verkið. Einnig hafa þeir sýntheilsu nemenda mjög mikin áhuga og byðja okkur um að borða heilsusamlega 3 tegundir af grænmeti og sofa nóg. Þetta allt leiðir af sér mjög mikið stress og námsþreytu. Eina svarið við því er auðvitað viku frí! Í dag byrjaði þriggja daga skemmtun í skólanum og er hún gerð af nemendum skólans. Hér eru allskonar básar seljandi mat, leir muni og annað glingur sem ekki er hægt að telja upp í einu bréfi. Það eru einnig ýmsar sýningar og varð ég vitni af einni þannig. Voru það klappstýrur skólans að sýna listir sínar.
Þær flugu um loftið og voru mjög kátar. Það var samt eitthvað erfitt að koma kappi í fólkið, það lýtur út fyrir að í japan, þegar sýning er í gangi, þá á að fylgjast með henni af alvöru. Eins og fólkið sem horfir á gólf þá kom nett lófa klapp eftir hvern afmarkaðan part af sýningunni. Þess skal getið að hinar japönsku klappstýrur eru ekki eins og hinar bandarísku. Þær voru að þessu einungis til skemmtunar, voru í góðum holdum (engin anoraksía sjáanlega svo hægt væri að taka eftir), voru ekki að fara úr lýmingunum yfir að vera of lítið farðaðar eða gera eitthvað vitlaust og litu út fyrir að vera mjög hressar að eðlisfari. Þótt þær náðu ekki að hressa samlanda sýna þá minnsta kosti hresstu þær mig með frábærri sýningu.
Einnig var mikið um fólk í búningum. Til að mynda komst ég að því að Svarthöfði sjálfur gengur í skólann minn. Eftir fall veldisins og komu heimskreppunar hefur hann ákveðið að sækja sér endurmenntunar. Ég hef myndir til sönnunar.
Nemndunir sem hafa matarbása vilja ólmir selja manni allt sem þeir eiga. Mjög ákafir í sölumennskunni. Til að mynda þá var ég tekinn upp og færður að næsta sölubás og fenginn til að kaupa samloku á 230krónur íslenskar, gat ekki sagt nei því stelpan í afgreiðslunni brosti svo sætt til mín. Það gildir víst ákveðið lögmál til að koma ekki blankur frá þessu öllu.
1) Ekki hafa augnsamband við neinn sem er með skilti.
2) Ekki standa kyrr
3) Halda sig í 2. metra fjarlægð frá sölubásum
og seinast en ekki sýst.
4) Ekki einu sinni horfa í áttina að fallegri stelpu.
Þetta var frekar erfitt þar sem básanir voru báðum megin göngubrautarinnar sem var u.þ.b. 4-5 metrar á breidd, full af fólki og einnig voru sætu stelpunar út um allt. Maður er nú einu sinni mennskur. Ég held að ég hafi eitt u.þ.b. 1000kalli í ýmist sælgeti og góðgæti. Það var ekki fyrr en ég hótaði að springa úr ofáti að þeir leifðu mér að ganga óhindrað í burtu, vitandi til þess að ég kæmi svangur næsta dag.
Skiptinemar voru einnig með bása. Voru þjóðverjar að selja piparkökur og Rússar að selja Borst. Satt að segja veit ég ekki hvað borst er, en það sem ég fékk frá þeim var kartöflu lumma sem bragðaðist bara ágætlega. Reyndar kom fyrir minni háttar slys þegar stelpa kveikti óvart í sjalinu sínu við eldamennskuna. Enginn meiddist sem betur fer en það brá mörgum í brún við að sjá blossan sem varð.
Um kvöldið byraði fólkið að taka saman básana sína (Sem mér finnst furðulegt þar sem skemmtunin stendur yfir í 3 daga) og kvöld skemmtunin tók yfir. Á leiðinni á kvöld skemmtunina hitti ég og vinur minn Brede lítin hóp af klappstýrum. Ég vildi endilega segja þeim að mér fannst sýningin þeirra frábær. Ég reyndi að nota nýlega hlotna japönsku kunnáttu mína við þetta verk og hlýt að hafa sagt eitthvað rétt því þær urðu virkilega ánægðar. Reyndar svo ánægðar að þær vita núna hvað ég heiti, hvaðan ég er, hversu lengi ég verð í japan, hversu gamall ég er og hvenær ég á afmæli. Þær hafa einnig tekið af mér loforð um að fara og sjá næstu sýningu á morgun. Af þessum sökum verður ekki sofið fram eftir degi.
Já það er virkilega mikið fjör í japana-landi akkúrat núna. En prófin bíða við enda frísins og einnig ræðu keppni. Eru fyrstu verðlaun 50 þúsund yen en sá hængur er á að það má ekki hafa neitt blað í ræðunni. Ég þarf því að leggja ræðuna mína á minnið. Hún er um vetni og hversu gott samstarf milli ísland og japan gæti verið báðum hliðum til góða. Getur verið að ég hafi þar með bæði grafið eigin gröf og steypt yfir . Ég geri mitt bara besta.
jæja þetta bréf er orðið frekar langt. Það hefur samt margt gerst undanfarna daga og mun ég skrifa um þá á næstunni. Þangað til vil ég bara skila kveðju til allra og þá sérstaklega til afa og ömmu. Ég sendi allar mínar bestu óskir til þeirra héðan og vildi að ég gæti komið í heimsókn því ég hef frá svo miklu að segja.
Þangað til næst
Mata (sjáumst seinna)
Ágúst Þorvaldsson
Subscribe to:
Posts (Atom)